امیرپیر

وقتی رفتار و عملکرد عجیب و غریب محمود ! رو میدیدم از کارهای احمقانه ای نظیر کاهش بهره بانکی یا انحلال سازمان مدیریت گرفته تا کارهای پیش پا افتاده ایی مثل لجبازی با مجلس بر سر یک ساعت جلو یا عقب کشیدن ساعت رسمی کشور یا ساعت شروع کار بانکها و ... از سکوت اقا ! متعجب میشدم. برای خودم تحلیل میکردم که لابد نمیخاد در امر مدیریت کشور دخالت کنه که البته ساده اندیشی بود این فکر... اما بعد که حمایت هاش رو از عملکرد دولت میشنیدم اینجوری تحلیل میکردم که احتمالن مسائل پشت پرده قدرت نظیر حواشی مربوط به رئیس مجمع تشخیص مصلحت شاید اونو ناگزیر میکنه که از مدیر اجرایش حمایت کنه تا مخالفین احتمالی خودش نتونن از این خلاء ها استفاده کنند . و بهرحال باید تحمل کنه که زمان بگذره و دوره چهار ساله تموم شه ... بعد که زمان انتخابات رسید و توو سخنرانی کردستان گوشوزدی کردند که به کسی رای بدید که ساده زیست باشه ...اینطوری تحلیل کردم وضعیت امروزه ایران نزد کشور های جهان بخاطر مساله انرژی هسته ای به گونه ایی هستش که جهت جلوگیری از رشد فکر به حمله به ایران  توسط شورای امنیت و به تبع اون حفظ نظام ...بهترین گزینه همین محمود است که کشورهای خارجی رو به مماشات و سازش وا میداره چون برآورد میکنن با دیونه ایی طرف هستند که قبل از اینکه اوونا کاری بکنن اوون ماشه رو میچکونه و البته وجود همین ادم میشه یک نوع بازدارندگی ... 

خب میدونید درد کجاست ؟

درد اینجاست که تووی این تحلیلهایی که من - به زعم خودم - از رفتار  و عملکرد سیاسی آقا کردم هیچ جا  "بخاطر مردم" رو ندیدم !  جدا خودتون بیاید همین موضوعات رو تحلیل کنید که چرا یک نفری مثل آقا سرنوشت سیاسی و مشروعیت یا محبویت خود را به دیوانه ایی همچو محمود گره میزنه؟ ایا به جوابهای غیر از اینایی که من نوشتم میرسید؟ پس ما ی مردم کجای معادله حساب میشیم ؟ میخام بگم واقعا مردم بدبختی هستیم و اگه خودمون هم به فکر خودمون نباشیم دیگه از کی توقع هست که به فریادمون برسه ؟ میدونم که برامون ۴ تا انتخابی گذاشتن که مورد سلیقمون نیست اما وقتی به شرایطموون نگاه کنیم و تنهایی دستامون ... اون وقت به این نتیجه میرسیم که اگه حتی کسی یک کلمه ایی گفت که دلمونو لرزوند بریم سراغش و انتخابش کنیم و بعد هم ازش بخایم که حرفش رو ثابت کنه ...