
از اين همه وقاحت محمود و صاحبش حالم بهم مي خورد .
در همين پست هاي قبلي نوشته بودم كه آقا به محمود به چشم اهرم بازدارندگي كشور هاي خارجي از حمله به نظامش نگاه ميكند اما نه اينقدر احمقانه...بگذريم ، اما اكنون
چه كسي پشيمان است ؟
من يا شما نوعي ممكن است احساس حماقت كنيم اما قبول كنيد كه مساله انتخابات 22 خرداد به مثابه روز 16 آذر( كشته شدن 3 دانشجو) و قيام 1342 و 17 شهريور و ... است ....اين تجربها اتفاق افتاد تا مردم با آن اقتدار شاه جرات كردند و به خيابانها امدند ... اين يعني ما ناگزير بوديم اين تجربه را انجام دهيم تا قدري جراتمان بيشتر شود براي مشت كردن دستهايمان ... باور كنيد درك و تجربه تلخي كه امروز تك تك مردم چشيدند هرگز با تحريم كردن بدست نمي امد . ... با تحريم شايد 100 سال ديگر به خيابانها ميامديم و اعتراضمان را فرياد ميزديم اما اكنون شايد سالي ديگر ...
خند ه هاي اين دو را ببينيد . همت كنيد سحر نزديك است ...
