امیرپیر

طبق قول خودم به خودم، دیشب در یه حرکت انتحاری کلی ورزش کردیم و ... واما امروز.....خب، کمی وب گردی کردم ....یکی از این وبلاگ هایی که از پست اخیرش خوشم اومد ، وبلاگ عاقلانه بود که متن قشنگی رو نوشته بود : 

.....در زمین به دنبال شادمانی باش و برای هر آنکه دوستش داری نیز همین بخواه ، که در جایی زندگی می کنیم که غم ارزش است و شادی قبیح !......

                                                          *     *     *

مدتهاست که به این موضوع فکر میکنم که چرا در مذهب شیعه که جزئی از فرهنگ ایرانی شده ، اینقدر به مرگ (بهونه ای برای غمگساری) کسی اهمیت میدهند اما به تولدش( بهونه ای برای شادی) نه؟ مثلا چندین سال پیش یکی از علما از اقای خاتمی خواست که شهادت حضرت فاطمه را تعطیل رسمی اعلام کند ( که مصوب شد ) اما برای تولد همین دخت پیامبر از سوی دوستدارانش اهمیتی از این دست داده نمیشود! ( بحث تعطیلات زیاد در تقویم ما و ... مبحث دیگری است که بعدا حرف خواهیم زد ) یا چرا از موسیقی و رقص اینقدر فراری هستیم؟ جالب است که در تمام اقوام ایرانی هنر رقص وجود دارد اما از دید این علما حرام بوده و بتبع با برگزاری آن حتی در مراسم عروسی هم مخالفت میشود و  همین حرمت باعث شده که محل درامدی بشود برای ماموران پلیس تا لطف کنند وچشمشان را بر روی  شادی کردن مدعوین  عروسی ببندند ! واقعا مملکت گل  و بلبلی داریم . یادمه در زمان دبیرستان دبیر آخوندمان میگفت که شنیدن موسیقی حرام است و حتی نگه داشتن الات موسیقی مکروه  بوده و مثلا فلان مثقال ثواب از ثوابهایتان کم میشود...یا در همین موضوع  رقص ؛ رقص زن فقط برای شوهر خودش حلال است و حتی زن برای زن هم نمیتواند برقصد و حرام است ( نگاهی به کتب توضیح المسائل همین علما و زعمای موجود بیندازید ) من از این معلم پرسیدم که اخه وقتی که موسیقی حرام است ! پس چطوری زن آدم !، برای آدم برقصه؟!! اخه بی آهنگ که کسی رقصش نمیاد!آهنگم که بقول شما حرامست؟!... جاتون خالی از کلاس پرت شدم بیرون....توو همین وب گردی ها چشمم به این فتوا افتاد :

حتما اوون لینک رو ببینین ،من که از جواب تووپش حال کردم !...یادم اوومد که وقتی امتحان داشتیم با بچه ها هماهنگ میکردیم تا کلی سوال قلمبه سلمبه راجع احکام از همین معلم بپرسیم تا وقت بگذره... مثلا من میپرسیدم اگه کسی در حال بردن  پول خمسش به دفتر امام باشه بعد دزد بیاد این پول رو بدزده(کیف قاپی کنه) این شخص باید چیکار کنه ؟آیا ضامن هستش ؟بره شکایت کنه؟ دوباره خمس بده؟ اگه شکایت مخارج داشته باشه ، این مخارج رو باید از چه محلی بده؟ اگه دزد پیدا شد ، باید اونو به دفتر امام معرفی کنه؟اصلا اینجا صاحب حق کیه که پیگیری کنه ؟ شخصی که خمس میده یا دفتر امام ؟ اگه دزد خودش سید فقیر بود،چی؟...... حالا هم فک کنم حکایت همینه !یه عده ادم بیکار میان مخ این بیچاره ها رو بکار میگیرن !!